Student piątego roku farmacji na Akademii Medycznej w Warszawie. Stanowczy i zdecydowany. A jak do tego by dodać kilkudniowy zarost i siekierkę do ręki to wygląda jak zbój. Tak, tak, co te obozy robią z człowieka... A tak poważnie, Sebastian jest prawdziwym drużynowym, który zajmuje się drużyną i jej członkami nie tylko na zbiórkach ale i na co dzień. Wziął sobie swoją funkcję do serca, ale to nie znaczy, że jest pozbawiony poczucia humoru. Wy go po prostu jeszcze nie znacie (zapytajcie go, jak pomagał biednemu Danielkowi wyjść z pod prysznica, gdy drzwi się zatrzasnęły na obozie w Nowej Kaletce). A mówiłem już, że gra na gitarze? Jak zostaniesz zaufanym członkiem drużyny dostaniesz jego nr Gadu-Gadu. Na wyższych stopniach wtajemniczenia poznasz pseudonim, nr telefonu i adres zamieszkania.

Uczennica L.O. im Frycza Modrzewskiego. Szczery uśmiech, pozytywne spojrzenie. Tadadadam! Kaja! Może i jej postura nie pozwala na granie w drużynie piłjarskiej, ale dajcie jej do ręki kredki, to zobaczycie co potrafi. Projektowała nasze plakietki obozowe. Gdy zobaczysz ją na zbiórce to siedzi cichutko, ale cicha woda brzegi rwie. Jak złapie fazę to można jej nie poznać. Ostatnio zaczyna grać na gitarze, ale ciiii... miałem nic nie mówić...

Dawid ma imię, ale pseudonimów mu nie brakuje; Kazu, Kazuchiro i jeszcze dużo ich jest, aż trudno je zapamiętać. Mówią o nim, że ma dwie kochanki, ale nie biją się o siebie bo jedna z nich to oczywiście gitara :). Umie zaradzić w każdej sytuacji, wiadomo czasami mu nie wychodzi, ale stara się i to jest najważniejsze. Chcesz odejść z harcerstwa? - nie ma mowy Kazu Ci nie da, choćbyś starał się jak możesz. Czasami zdarzy się, że przyjdzie na zbiórkę nieogolony i wtedy można go pomylić z jakimś "dziadkiem", ale Ci co go znają bez obaw rozpoznają w nim naszego Dawida :).

Siedzi cicho. Po chwili pojawia się delikatny uśmiech i zanim się obejrzysz leży na ziemi nie mogąc wytrzymać ze śmiechu. Uwielbia malować, rysować i bawić się w artystkę, a zabrać jej kredkę to tak jakby zabrać dziecku cukierka. Muszę dopisywać, że to siostra Dawida?

Studentka UW. Wielbicielka SDM-u i szant. Swoje nowe płyty przynosi na zbiórki 9 DH. Na nasze zbiórki nie zawsze może wpaść z powodu wykładów, ale kiedy tylko może to jest obecna. Muszę przyznać, że ma ogromną cierpliwość do dzieci albo po prostu nie potrafi wyrazić na nie złości i sprawa zostaje wyciszona. Nie próbowała jeszcze grać na gitarze - wyłamuje się.

Sprawia pozory osoby spokojnej i cichej, ale w rzeczywistości jest energiczna, dużo się śmieje. Zdarza się, że dużo mówi, ale kiedy trzeba chętnie też wysłucha co inni mają do powiedzenia. Świetny kompan do poważnej dyskusji i luźnej rozmowy. Nie lubi, kiedy ktoś ją ignoruje i każe jej robić coś, z czym się nie zgadza. Dokładna w tym co robi – dlatego między innymi jest naszym kronikarzem.